Να ενώσουμε τις φωνές μας…

[…Να αντιτάξουμε λοιπόν στην απογοήτευση και τον απομονωτισμό του ιατρείου τη συζήτηση και συνεννόηση μεταξύ νέων και παλαιότερων εργαζόμενων συναδέλφων, ανέργων, μισθωτών  (τυπικά και άτυπα), ιδιωτών και δημοσίων, μόνιμων και συμβασιούχων.

Να σπάσουμε τα στεγανά και να σκύψουμε πάνω από τις αγωνίες των «μη βολεμένων», με συλλογικό πνεύμα και χωρίς το φόβο «μη σπάσουμε αυγά». Γιατί εάν θέλουμε να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα του πιο «αδύναμου κομματιού» του κλάδου μας, τότε θα χρειαστεί να «σπάσουμε αυγά». Θα χρειαστεί να έρθουμε σε σύγκρουση με κατεστημένα και με βολικές καταστάσεις. Θα χρειαστεί να πάμε κόντρα στις πολιτικές που έχουν δημιουργήσει τα σημερινά αδιέξοδα και στον κλάδο μας.

Καλώς ή κακώς όμως άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Γιατί ακριβώς οι διάδρομοι του Κοινοβουλίου μπορεί να βρουν αργά ή γρήγορα πόρτες κλειστές. Ο δρόμος όμως της συνδικαλιστικής κοινωνικής και πολιτικής διεκδίκησης θα είναι πάντα ανοιχτός. Ας μην αφήσουμε ξανά τις τύχες μας στα χέρια “πεφωτισμένων” ηγεσιών. Ας αναζητήσουμε τρόπους να ενώσουμε τις φωνές μας για να ακουστούν δυνατά!!!…]

Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ: Να ενώσουμε τις φωνές μας…

Αφήστε μια απάντηση